agent

🔴 Yükseltme akışının çekirdeği: her seviyede **neyin değiştiğini** anlatan merdiven.

Seviye yükseltmek bir onay kutusu değil bir karardır. Kullanıcıya yalnız "tam otonom" etiketini gösterip seçtirmek, ona ne devrettiğini söylemeden imza attırmak olurdu. Bu yüzden her basamak "ne yapar" kadar **"ne yapmaz"** ile de tanımlanır: yükseltmenin gerçek bedeli, kaybedilen soru sorma anıdır. ⚠ Seviye burada DEĞİŞTİRİLMEZ. Değişim yalnız yeni bir mandatla olur (gerekirse ikinci onaycıyla) — yetki devri, bir ayar değişikliği gibi tek tıkla yapılamaz.

"Bu ay ajan bize kaça mal oldu, tavanın neresindeyiz."

🔴 Bu uç olmadan maliyet koruması kullanıcı için **var olmamış** demektir: tavan sessizce uygulanır, ajan bir gün düşünmeyi bırakır ve kimse nedenini göremez. İzin `ads.view` — harcamayı görmek, onu değiştirmekten daha dar bir yetkidir. ⚠ Rapor KİRACI kapsamlıdır (tavan kiracı başınadır), workspace kapsamlı değil.

Yürürlükteki kapsam dışı bırakmalar. Süresi dolmuş satırlar **listelenmez** ama silinmez

de: geçmişte ajanın neden beklediği sorusu kayıttan cevaplanabilir kalır.

"Buna dokunma." Kalıcı olabilir — kullanıcının açık kararı, geçici bir beklemeden güçlüdür.

Include entity

Korumanın tetiklendiği anların defteri.

🔴 Bu uç olmadan koruma **görünmez** olurdu: ajan bir şey yapmaz, kullanıcı sebebini bilmez ve çalışan bir korumayı bozuk bir üründen ayırt edemez. İzin `ads.view` — engellenen bir şeyi görmek, onu yapabilmekten daha dar bir yetki gerektirir.

Ajanın durumu + **neden** durduğu + geçmiş + yeniden başlatma kontrol listesi.

🔴 Dördü TEK yanıtta: kullanıcı "ajan neden çalışmıyor" sorusunu tek ekranda cevaplayamazsa, durdurmayı kaldırmak için gereken bilgiyi toplamak yerine tahmin eder. Kontrol listesi de burada döner — "önce durumu çek, sonra listeyi çek" ayrımı, panelin listeyi göstermeyi atlamasını kolaylaştırırdı.

🔴 **Fren.** İzin `ads.view` — bilerek sürdürmekten (mandat izni) daha geniş.

Salt-okunur bir kullanıcının ajanı durdurabilmesi kabul edilmiş bir maliyettir: yanlış basılan fren geri alınabilir ve deftere aktörüyle yazılır; basılamayan fren ise harcamanın sürmesi demektir.

Saklama süresi dolduğu için budanan ayların **kalıcı** özeti (BLE2-9766).

Detay silinir, "o ay ne oldu" sorusu cevapsız kalmaz: kaç aksiyon uygulandı, ne kadar harcama yönlendirildi, kaç kez frenlendi.

🔴 Liste **zayıf hafızaları da** içerir. Yalnız ajanın kullandıklarını göstermek,

"benim hakkımda ne biliyor" sorusunu yarım cevaplardı — KVKK şeffaflığı ajanın hangi bilgiyi işe yarar bulduğuna göre daralmaz.

Kullanıcı bir öğrenmeyi siler.

🔴 İzin `ads.agent.mandate`, `ads.view` DEĞİL: hafızayı silmek ajanın bir sonraki kararını değiştirir. Okumak şeffaflıktır, silmek müdahaledir.

Sabitleme: çıkarımı **kullanıcı beyanına** yükseltir — artık çürümez, budanmaz ve

çıkarım tavanına takılmaz. Kullanıcı "bunu ben söylüyorum" demiş olur.

Sürdürme. İzin `ads.agent.mandate`: ajanı yeniden çalıştırmak, harcama yetkisini geri

vermektir — kampanya düzenleyebilen herkesin yapabileceği bir iş değildir.

Seçilen kampanyaları ajana devret (BLE2-9878).

🔴 İzin `ads.agent.mandate`: bu, bir görüntüleme tercihi değil **yetki devridir**. Kampanya yazma izniyle açılsaydı, ajanı hiç yönetmeye yetkili olmayan bir kullanıcı ajanın neye dokunacağını belirleyebilirdi.

Karneyi hesapla.

⚠ Yalnız **ajan** aksiyonları sayılır: insanın kendi yaptıkları da aynı defterde durur ama onlar ajanın karnesi değildir. Karıştırmak, panelde çalışkan bir kullanıcıyı başarılı bir ajan gibi gösterirdi.

Araç çağrı denetimi: "AI adına, X kullanıcısı yerine" (BLE2-9737).

`denied=true` yalnız reddedilen ve uydurma çağrıları verir — denetimin ilk baktığı yer.

Ajanın **eli**: hangi araçları çağırabiliyor, hangi izni istiyor — ve bilerek NELERİ

yapamıyor. 🔴 Yapamadıkları da döner. "Ajan neyi yapamaz" sorusunun cevabını kullanıcıya vermeyen bir liste, güven kurmaz: kişi listedeki boşluğu bir eksiklik mi yoksa bir karar mı olduğunu anlayamaz.

Ajanı sırasından önce uyandıran olaylar — "neden şimdi çalıştı" sorusunun cevabı.